بنا به دلایل بسیار ، در طی فعالیت ورزشی ممکن است آسیبهایی برای ورزشکار رخ دهد . هر قدر که شرایط ایمنی محیط ورزشی و شرایط جسمانی ورزشکار مساعد باشد ، باز هم ممکن است در طی فعالیتها صدماتی را تجربه نماید . این صدمات در نتیجه برخورد با ورزشکاران با یکدیگر ، با اشیاء داخل سالن و محل تمرین ، با سطح زمین و از همه مهمتر از دست دادن موقت کنترل بدن باشد .
بسیاری از صدمات ورزشی چنانچه تدابیری برای پیشگیری اندیشیده شود قابل پیشگیری هستند ، و آمادگی جسمانی متناسب با نوفعالیت و سطح مهارت ورزشکار یکی از عوامل اصلی این پیشگیری میباشد.
وظایف مربی :
اعمال و تدابیر مربیان ورزشی در پیشگیری از صدمات احتمالی نقش بسیار اساسی دارد و میتواند از شدت آسیبها بکاهد.این اعمال بخشی از وظایف مربیان بوده و لازم است مربی ورزش برنامه های خاصی را برای بی خطر کردن فعالیتهای ورزشکاران در نظر بگیرند. مربیان ورزشی باید از برنامه های پیشگیرانه آگاهی داشته و قادر به انجام آن باشد.

برخوردها ، پیچش نادرست و انجام حرکات تکراری ، خصوصاً حرکاتی که با بار اضافه انجام شوند میتواند موجب بروز آسیب در نو.ار شانه ، مفاصل و بافت نرم آن گردد.
کمربند شانه شامل : استخوان ترقوه ، تیغه شانه ، مفصل اتصالی ترقوه به جناق سینه و ترقوه به تیغه شانه و تیغه شانه با بازو است.
وظیفه مربی: مربی باید نوع حرکت ایجاد کننده آسیب ، موضع آن و نظر خود ورزشکار را مورد نظر قرار داده و با معاینه از عدم شکستگی احتمالی و یا در رفتگی ، و عدم قطع جریان خون ، مطمئن گردد.
ارزیاب ی قطع جریان خون با بررسی نبض رادیال ( شریان زند زبرین ) در عضو مصدوم انجام میشود . و با لمس انگشتان ورزشکار ، کارایی عصبی دست را مورد بررسی قرار میدهد. چنانچه هیچگونه علامتی مبنی بر شکستگی یا در رفتگی احتمالی شامل : بد ریختی و دفرمگی ، ورم سریع ، تغییر رنگ یا حساسیت به لمس وجود نداشته باشد میباید از ورزشکار بخواهید تا با انگشتانس دست شما را لمس نموده و آنها را تکان دهد تا احتمال هرگونه آسیب عصبی و نخاعی مرتفع گردد.